{"id":72,"date":"2009-05-16T22:45:14","date_gmt":"2009-05-16T22:45:14","guid":{"rendered":"http:\/\/imediata.org\/?p=72"},"modified":"2009-05-16T23:09:50","modified_gmt":"2009-05-16T23:09:50","slug":"ate-quando-berlusconi-abusaras-de-nossa-paciencia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/imediata.org\/?p=72","title":{"rendered":">>At\u00e9 quando, Berlusconi, abusar\u00e1s de nossa paci\u00eancia?"},"content":{"rendered":"<p><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/imediata.org\/wp-content\/imagens\/logos\/logolance.jpg\" alt=\"null\" \/><br \/>\n<strong>Por Jos\u00e9 Saramago<\/strong><br \/>\n<strong>Fonte: O Caderno de Saramago<\/strong> <a href=\"http:\/\/caderno.josesaramago.org\/\">http:\/\/caderno.josesaramago.org\/<\/a><\/p>\n<p><strong>15 de maio de 2009 <\/strong><\/p>\n<p>H\u00e1 uns dois mil e cinquenta anos, mais dia menos dia, a esta hora ou outra, estava o bom C\u00edcero clamando a sua indigna\u00e7\u00e3o no senado romano ou no foro: \u201cAt\u00e9 quando, \u00f3 Catilina, abusar\u00e1s da nossa paci\u00eancia?\u201d, perguntou ele uma vez e muitas ao velhaco conspirador que o quis matar e fazer-se com um poder a que n\u00e3o tinha qualquer direito. A Hist\u00f3ria \u00e9 t\u00e3o pr\u00f3diga, t\u00e3o generosa, que n\u00e3o s\u00f3 nos d\u00e1 excelentes li\u00e7\u00f5es sobre a actualidade de certos acontecidos outrora como tamb\u00e9m nos lega, para governo nosso, umas quantas palavras, umas quantas frases que, por esta ou aquela raz\u00e3o, viriam a ganhar ra\u00edzes na mem\u00f3ria dos povos. A frase que deixei acima, fresca, vibrante, como se tivesse acabado de ser pronunciada neste instante, \u00e9 sem d\u00favida uma delas. C\u00edcero foi um grande orador, um tribuno de enormes recursos, mas \u00e9 interessante observar como, neste caso, preferiu utilizar termos dos mais comuns, que poderiam mesmo ter sa\u00eddo da boca de uma m\u00e3e que repreendesse o filho irrequieto. Com a enorme diferen\u00e7a de que aquele filho de Roma, o tal Catilina, era um traste da pior esp\u00e9cie, quer como homem, quer como pol\u00edtico. <\/p>\n<p>A Hist\u00f3ria de It\u00e1lia surpreende qualquer um. \u00c9 um extens\u00edssimo ros\u00e1rio de g\u00e9nios, sejam eles pintores, escultores ou arquitectos, m\u00fasicos ou fil\u00f3sofos, escritores ou poetas, iluminadores ou art\u00edfices, um n\u00e3o acabar de gente sublime que representa o melhor que a humanidade tem pensado, imaginado, feito. Nunca lhe faltaram catilinas de maior ou menor envergadura, mas disso nenhum pa\u00eds est\u00e1 isento, \u00e9 lepra que a todos toca. O Catilina de hoje, em It\u00e1lia, chama-se Berlusconi. N\u00e3o necessita assaltar o poder porque j\u00e1 \u00e9 seu, tem dinheiro bastante para comprar todos os c\u00famplices que sejam necess\u00e1rios, incluindo ju\u00edzes, deputados e senadores. Conseguiu a proeza de dividir a popula\u00e7\u00e3o de It\u00e1lia em duas partes: os que gostariam de ser como ele e os que j\u00e1 o s\u00e3o. Agora promoveu a aprova\u00e7\u00e3o de leis absolutamente discricion\u00e1rias contra a emigra\u00e7\u00e3o ilegal, p\u00f5e patrulhas de cidad\u00e3os a colaborar com a pol\u00edcia na repress\u00e3o f\u00edsica dos emigrantes sem pap\u00e9is e, c\u00famulo dos c\u00famulos, pro\u00edbe que as crian\u00e7as de pais emigrantes sejam inscritas no registo civil. Catilina, o Catilina hist\u00f3rico, n\u00e3o faria melhor. <\/p>\n<p>Disse acima que a Hist\u00f3ria de It\u00e1lia surpreende qualquer um. Surpreende, por exemplo, que nenhuma voz italiana (ao menos que haja chegado ao meu conhecimento) tenha retomado, com uma ligeira adapta\u00e7\u00e3o, as palavras de C\u00edcero: \u201cAt\u00e9 quando, \u00f3 Berlusconi, abusar\u00e1s da nossa paci\u00eancia?\u201d Experimente-se, pode ser que d\u00ea resultado e que, por esta outra raz\u00e3o, a It\u00e1lia volte a surpreender-nos. <\/p>\n<p>Publicado em O Caderno de Saramago<\/p>\n<p><strong>En espa\u00f1ol<\/p>\n<p>\u00bfHasta cuando? <\/p>\n<p>Jos\u00e9 Saramago<\/p>\n<p>15 de Mayo 15 de 2009 <\/strong><\/p>\n<p>Har\u00e1 unos dos mil cincuenta a\u00f1os, d\u00edas m\u00e1s d\u00eda menos, a esta hora o a otra, estaba el bueno de Cicer\u00f3n clamando su indignaci\u00f3n en el senado romano o en el foro: \u201c\u00bfHasta cuando, Catilina, abusar\u00e1s de nuestra  paciencia?\u201d, le preguntaba una vez y muchas al bellaco conspirador que hab\u00eda querido matarlo y hacerse con un poder al que no ten\u00eda ning\u00fan derecho. La Historia es tan pr\u00f3diga, tan generosa, que adem\u00e1s de darnos excelentes lecciones sobre la actualidad de ciertos acontecidos de otrora, tambi\u00e9n nos ha legado, para nuestro gobierno, unas cuantas palabras, unas cuantas frases que, por esta o aquella raz\u00f3n, acabaron echando ra\u00edces en la memoria de los pueblos. La frase que dej\u00e9 m\u00e1s arriba, fresca, vibrante, como si acabara de ser pronunciada en este instante, es sin duda una de esas. Cicer\u00f3n fue un gran orador, un tribuno de enormes recursos, pero es interesante observar como, en este caso, prefiri\u00f3 utilizar t\u00e9rminos de los m\u00e1s comunes, que podr\u00edan haber salido de la boca de una madre que reprende a un hijo inquieto. Con la enorme diferencia de que aquel hijo de Roma, el tal Catilina, era un mequetrefe de la peor especie, ya sea como hombre, o como pol\u00edtico. <\/p>\n<p>La Historia de Italia sorprende a cualquiera. Es un extens\u00edsimo rosario de genios, pintores, escultores o arquitectos, m\u00fasicos o fil\u00f3sofos, escritores o poetas, iluminadores o art\u00edfices, un no acabar de gente sublime que representa lo mejor que la humanidad ha pensado, imaginado, hecho. Nunca le faltar\u00e1n catilinas de mayor o menor envergadura, pero de eso ning\u00fan pa\u00eds est\u00e1 exento, es lepra que a todos nos toca. El Catilina de hoy, en Italia, se llama Berlusconi. No necesita asaltar el poder porque ya es suyo, tiene suficiente dinero para comprar todos los c\u00f3mplices que sean necesarios, incluyendo jueces, diputados y senadores. Ha conseguido la proeza de dividir la poblaci\u00f3n de Italia en dos partes: los que les gustar\u00eda ser como \u00e9l y los que ya lo son. Ahora promueve la aprobaci\u00f3n de leyes absolutamente discriminatorias contra la emigraci\u00f3n ilegal, saca patrullas de ciudadanos para colaborar con la polic\u00eda en la represi\u00f3n f\u00edsica de los emigrantes sin papeles y, colmo de los colmos, proh\u00edbe que los ni\u00f1os de padres emigrantes sean inscritas en el registro civil. Catilina, el Catilina hist\u00f3rico, no lo har\u00eda mejor. <\/p>\n<p>Dije antes que la Historia de Italia sorprende a cualquiera. Sorprende, por ejemplo, que ninguna voz italiana (al menos que yo sepa) haya retomado, con una ligera adaptaci\u00f3n, las palabras de Cicer\u00f3n: \u201c\u00bfHasta cuando, Berlusconi, abusar\u00e1s de nuestra paciencia?\u201d Experim\u00e9ntese, puede ocurrir que d\u00e9 resultado y que, por esta u otra raz\u00f3n, Italia vuelva a sorprendernos. <\/p>\n<p>Escrito en El cuaderno de Saramago<\/p>\n<p><strong>In italiano<\/p>\n<p>Saramago: Fino a quando, Berlusconi, abuserai della nostra pazienza? &#8211; 15\/05\/09 <\/strong><\/p>\n<p>di Jos\u00e9 Saramago &#8211; MicroMega.net <\/p>\n<p>Duemila e cinquanta anni fa, giorno pi\u00f9 giorno meno, in un\u2019ora simile a questa, il buon Cicerone stava gridando la sua indignazione nel senato di Roma o nel Foro romano: \u201cFino a quando, Catilina, abuserai della nostra pazienza?\u201d, e chiedeva una volta di pi\u00f9 al vigliacco cospiratore che aveva voluto ucciderlo per impadronirsi di un potere al quale non aveva alcun diritto. La Storia \u00e8 tanto prodiga, tanto generosa, che oltre a darci eccellenti lezioni sull\u2019attualit\u00e0 di alcuni eventi d\u2019altri tempi, ci lascia anche, per nostro uso, alcune parole, alcune frasi che, per una qualche ragione, hanno finito per gettare radici nella memoria dei popoli. <\/p>\n<p>La frase che ho citato prima, fresca, vibrante, come se fosse stata pronunciata un attimo fa, \u00e8 senza dubbio tra quelle. Cicerone fu un grande oratore, un tribuno di enormi mezzi espressivi, per\u00f2 \u00e8 interessante notare come in questo caso abbia preferito utilizzare termini tra i pi\u00f9 comuni, che avrebbero potuto uscire dalla bocca di una madre che rimprovera il figlio irrequieto. Con l\u2019enorme differenza che quel figlio di Roma, quel tale Catilina, era un mascalzone della peggior specie, sia come uomo che come politico.<br \/>\nLa Storia d\u2019Italia per qualcuno \u00e8 sorprendente. E\u2019 un lunghissimo rosario di geni, pittori, scultori o architetti, musicisti o filosofi, scrittori o poeti, miniatori o artisti, un numero senza fine di gente sublime che rappresenta quanto di meglio l\u2019umanit\u00e0 ha pensato, immaginato, fatto. Non mancano certo le catiline di caratura pi\u00f9 o meno forte, per\u00f2 nessun paese ne \u00e8 esente, \u00e8 una lebbra che tocca a tutti. Il Catilina di oggi, in Italia, si chiama Berlusconi. Non ha bisogno di dare la scalata al potere, perch\u00e9 \u00e8 gi\u00e0 suo, ha abbastanza denaro per comprare tutti i complici di cui ha bisogno, compresi giudici, deputati e senatori. E\u2019 riuscito nell\u2019impresa di dividere il popolo italiano in due parti: quelli cui piacerebbe essere come lui e quelli che gi\u00e0 lo sono. Adesso promuove l\u2019approvazione di leggi discriminatorie in modo assoluto contro l\u2019immigrazione illegale, si inventa pattuglie di cittadini per collaborare con la polizia nella repressione fisica dei migranti senza documenti e, colmo dei colmi, proibisce ai figli di padri immigrati di essere iscritti nei registri civili. Catilina, quello storico, non avrebbe fatto di meglio.<br \/>\nDicevo prima che la Storia d\u2019Italia per qualcuno \u00e8 sorprendente. Per esempio, sorprende che nessuna voce italiana (almeno che io sappia) abbia ripreso, adattandole ma di poco, le parole di Cicerone: \u201cFino a quando, Berlusconi, abuserai della nostra pazienza?\u201d.<br \/>\nBisognerebbe provarci, magari si avr\u00e0 qualche risultato e magari, per questo o per qualche altro motivo, l\u2019Italia torner\u00e0 a sorprenderci. <\/p>\n<p>(15 maggio 2009)<br \/>\ndi Jos\u00e9 Saramago, MicroMega.net <\/p>\n<p>traduzione di Laura Franza<br \/>\n<a href=\"http:\/\/www.micromega.net \">www.micromega.net <\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Por Jos\u00e9 Saramago Fonte: O Caderno de Saramago http:\/\/caderno.josesaramago.org\/ 15 de maio de 2009 H\u00e1 uns dois mil e cinquenta anos, mais dia menos dia, a esta hora ou outra, estava o bom C\u00edcero clamando a sua indigna\u00e7\u00e3o no senado romano ou no foro: \u201cAt\u00e9 quando, \u00f3 Catilina, abusar\u00e1s da nossa paci\u00eancia?\u201d, perguntou ele uma [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":29,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-72","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-lance-de-dados"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/imediata.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/72","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/imediata.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/imediata.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/imediata.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/29"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/imediata.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=72"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/imediata.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/72\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/imediata.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=72"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/imediata.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=72"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/imediata.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=72"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}